Aalmoezenier Ton Huijboom door Hans Huijboom december 2024
Antonius Hendrikus Huijboom (roepnaam Ton), een verre neef van mij, was een katholieke priester. Ik kan me nog herinneren dat er, als je (op school of in de kerk) moest zeggen wat je achternaam was, wel eens werd gevraagd. ‘Oh maar ben je dan familie van de aalmoezenier? Dat wist ik niet, maar toch wel leuk, misschien ben ik familie van een (in katholieke kring) bekend iemand.
Hij werd geboren op 21 november 1911 in Haarlem, als zoon van Christoffel Hendricus Johannes Huijboom en Maria Johanna Janus. Hij begon, na zijn priesterwijding als kapelaan in onder andere Hoofddorp, Heemskerk en Amsterdam. Hij hield zich daar bezig met jeugdwerk. Tijdens de bezetting was hij actief in het verzet. Hij heeft daarvoor het Verzetsherdenkingskruis gekregen. Vanaf 1954 was hij Nationaal Aalmoezenier van de KAJ (Katholieke Arbeiders Jeugd). Ook wel de ‘kajotters’ genoemd.
Op die manier was hij ook verbonden met de St Jozefsgezellenvereniging, die zich ook op katholieke jongeren richtte. Zodoende sprak hij ook vaak in het ‘Van Nispenhuis’ aan de Stadhouderskade in Amsterdam.
Hij werd in 1968 pastoor-plebaan van de kathedrale basiliek Sint Bavo in Haarlem. Hij was toen al, voor zijn werk in de katholieke jeugdbeweging, benoemd tot ‘Officier van Oranje-Nassau’. Zijn faam ging tot in Rome, want hij kreeg ook de titel ‘Erekapelaan’ van de Paus.
Ton moet een bijzonder man geweest zijn, gezien wat de bisschop schreef aan de medewerk(st)ers van het pastoraat in Haarlem: ‘Ton Huijboom was een enthousiaste, aanstekelijk man, die mensen bij elkaar bracht en bij elkaar wist te houden.’ Hij zou in deze tijd, waar verbinding hard nodig is, uitstekend hebben gepast. Zijn gedrevenheid was volgens de bisschop ‘geen toneel, maar kwam voort uit een diepe, gelovige overtuiging.’
Hij overleed op 24 november 1982. Hij is begraven op de RK begraafplaats in Overveen. Op zijn grafsteen staat: ‘vacare deo’, waar hij zelf van maakte: ‘voor altijd op vakantie bij God’.