René Huijboom: Amsterdam (1956-1963)
Mijn naam Renatus Joannes Philippus verklaard
Hoe vaak heb ik wel niet op feestjes te horen gekregen dat René eigenlijk wel een meisje had moeten zijn. Te vaak in mijn optiek. Dat dergelijke ‘terloopse’ opmerkingen wel eens een averechts effect zouden kunnen hebben op mijn ontwikkeling als kind of het vormen van een stevig zelfbeeld kwam niet op. Maar René werd geen meisje. In lichte paniek betekende het dat er een jongensnaam moest worden gevonden. Mijn moeder vertelde mij dat pater Ligthart (van parochiekerk de Krijtberg) al snel met goede raad kwam. Waarom de ongeborene straks niet vernoemen naar de geweldige pater Roothaan. De statuur en het verrichtte werk van Jan Roothaan zou afstralen op mijn toekomstig leven. De wedergeboren Joannes Phillippus Roothaan wat een mooie vondst. Wedergeboren is in het latijn Renatus. Met als roepnaam René (voor de mannelijke versie). Zo gezegd zo gedaan. Op 22 april 1956 was het zo ver. Mijn vroegste beeldherinnering was aan een kamer vol met pratende mensen waarbij het zonlicht vol op mij scheen. Toch een vorm van Verlichting als je het mij vraagt.
